
Dwieście lat — w skali jednego życia to niemal wieczność. W skali miasta — czas, w którym rodzą się legendy, w którym cegły rosną, płoną, kruszą się i znów pną ku niebu. W świecie kultury dwieście lat to epoka: style się zmieniają, granice przesuwają, a społeczeństwa odradzają się jak młode pędy.



